Archiwa kategorii: Samorozwój

Śmierć i Story Cubes

story cubes & deathWAŻNE! Szukasz specjalistów, którzy przeprowadzą zajęcia ze Story Cubes? Koniecznie zadzwoń (502 413 496) lub napisz (kontakt@storytelab.pl)

Jedna z placówek wychowawczych w Polsce. Spora grupa uczniów szkoły podstawowej siedzi w kręgu razem z nimi piątka nauczycieli. Wchodzi szósta dorosła osoba . Wyjmuję kostki, szybko tłumaczę zasady, zaczynamy grę. W trakcie zabawy ze Story Cubes orientuję się, że jest coś nie tak z dwiema dziewczynkami.

Opowieści, które straszą małe dzieci – kości Story Cubes

Snute opowieści wypełnili pozytywni bohaterowie, ale też pojawiały się czarne charaktery i makabryczne zdarzenia, czasami siał się trup. Tu należy podkreślić, że wykonywane ćwiczenie wiązało się z kreatywnym myśleniem – uczestnicy wprowadzali do opowieści własne fragmenty współtworzące całość. Stąd opisy rodem z powieści Stephena Kinga pojawiały się bo taka była koncepcja autora.

Elementy strachu wprowadzały dzieci, najczęściej chłopcy, ale też szósty dorosły. Nie rozumiem dlaczego, to robił. Jako opiekun grupy małych dzieci, na pewno nie mówiłbym o krasnoludkach więżących i zabijających królewnę itp. Jako przeciwnik tego typu opowieści, szybko je moderowałem, jednak nie do końca skutecznie.

Bowiem, kończąc zajęcia ze Story Cubes uzyskałem informacje zwrotne, że zabawa nie przypadła do gustu. Wspomniane dwie dziewczynki, na początku– z powodu obecności grupy– nie chciały odpowiedzieć dlaczego nie podobały im się kostki. Jednak po chwili uzyskałem odpowiedź – bo opowieści były straszne.

Jak opowiadać o śmierci? – kości Story Cubes

Opisując powyższą historię, nie miałem na myśli odradzania układania przerażających historii. Wręcz przeciwnie – posiadam nawet dodatek Strachy, który króluje na moich autorskich zajęciach  Projektowanie gier planszowych i karcianych (Dzieci go bardzo lubią, stawiając na równi z Bajkami oraz Galaktyką). Opowiadać o śmierci, strachu, źle można, ale zachowując rozwagę i z rozsądkiem.

Horror na pewno będzie kłopotliwy w dużej grupie kilkulatków. Trudno ocenić jak zachowają się jednostki. Jednak świetnie sprawdza się w małej 4-5 osobowej – nawet jeśli należą do niej dziecko bardzo odważne i kreatywne oraz dziecko nieśmiałe, bardzo emocjonalne i przeżywające każde podjęte działanie. Należy tylko moderować, wyjaśniać, wprowadzać elementy komizmu oraz reagować gdy poszczególne jednostki mogą zacząć się bać.

Odnośnie liczniejszych grup, warto wprowadzić na spotkaniach czarnych charakter lub zagrożenie, by móc pokazać walkę dobra ze złem lub zmotywować do dyskusji na tematy trudne.

Chcesz poczytać więcej artykułów o Story Cubes? Kliknij w TEN LINK.

Storytelling w marketingu

Szkolenie organizowane jest w Warszawie oraz w Białymstoku. Więcej informacji znajduje się na stronie: Storytelling – szkolenie w zakładce SZKOLENIA.

Storytelling szkolenieCele szkolenia:

  • Przybliżenie metod i podstaw storytellingu;
  • Zaprezentowanie podstaw tworzenia historii pomocnych w sprzedaży i działaniach marketingowych;
  • Przedstawienie sposobów narracji przydatnych w opowieści o marce, produkcie, a także w tworzeniu treści materiałów sprzedażowych (strona www, ulotka, media społecznościowe).
  • Przećwiczenie sposobów prezentacji treści w formie werbalnej, w tym zwrócenie uwagi na mowę ciała;
  • Przybliżenie podstaw języka korzyści;
  • Zwiększenie sprawności komunikacyjnej w mowie i piśmie;
  • Wzmocnienie samooceny i motywacji do samodoskonalenia;
  • Zachęcenie do pogłębiania wiedzy.

 

Copywriter – autor tekstów reklamowych SZKOLENIE

W zakładce SZKOLENIA pojawiła się podstrona szkolenia Copywriter-autor tekstów reklamowych, którego jestem autorem.

copywriting białystok

Szkolenie skierowane jest do osób, które szukają pracy jako copywriter oraz tych zainteresowanych poznaniem podstaw języka perswazji. Szkolenie z copywritingu obejmuje  wykłady oraz ćwiczenia i gry szkoleniowe. dwudniowe spotkanie zamyka wręczenie certyfikatów ukończenia szkolenia Copywriter- autor tekstów reklamowych.

Aby zapoznać się z ofertą wystarczy kliknąć tutaj

Zapraszam do uczestnictwa

Praktyczna improwizacja – recenzja

Dosłownie za chwilę rozpocznie się spotkanie, na przykład biznesowe lub egzamin, na którym musisz zabłysnąć wiedzą. Jednak wiesz, że standardowa prezentacja slajdów nie wchodzi tu w grę. Osoby, z którymi się zobaczysz, nie cierpią jej. Preferują dyskusję, w której zadają mnóstwo zaskakujących pytań. Czujesz, że masz tremę. Co zrobisz by nie utracić kontroli nad przebiegiem spotkania oraz zbudować w ich umysłach przekonanie, że jesteś ekspertem?

Rozwiązanie problemu z powyższej scenki okazuje się bardzo proste. Wymaga tylko spełnienia trzech wymogów: posiadania wiedzy z dziedziny, o której będziesz opowiadał, znajomości kilku zasad pozwalających kontrolować komunikację interpersonalną oraz praktyki improwizacji. Dwóch ostatnich z wymienionych warunków możesz szybko się nauczyć. Musisz tylko sięgnąć do książki

Praktyczna improwizacja

Jej autorzy, Michał Mącznik i Artur Król, to eksperci w dziedzinach komunikacji interpersonalnej. Michał jest trenerem umiejętności miękkich i zajmuje się zawodowo szkoleniem z zakresu improwizacji. Natomiast Artur jest psychologiem i coachem, który pomaga swoim klientom w rozwiązywaniu problemów oraz spełnianiu marzeń. Jeżeli myślisz, że połączenie wiedzy z doświadczeniem obu specjalistów zapowiada coś wybuchowego, potwierdzam, masz rację.

Praktyczna improwizacja jest książką niezwykłą. Zawiera cenną wiedzę na temat skutecznego porozumiewania się oraz pozwala zrozumieć jak chronić się przed wewnętrznymi blokadami w komunikacji i jak wykorzystywać je do własnych celów. To także pozycja opisująca jak nabyć umiejętności takie jak: wnikliwe słuchanie i obserwowanie, podejmowanie szybkich decyzji, wzmocnienie pewności siebie.

Słowo improwizacja może skojarzyć się wielu osobom z wymyślaniem czegoś na poczekaniu, udawaniem lub byciem zabawnym. Nie dziwie się. Taki obraz utrwalili nam nauczyciele podczas okresu edukacji oraz osoby ze środowisk kabaretowych. Autorzy Praktycznej improwizacji starają się zmienić to wyobrażenie. Tłumaczą, że celem improwizacji jest akceptacja danego stanu rzeczy, podejmowanie działań w celu rozwiązania konkretnych problemów, skupienie się na chwili obecnej, nadanie pozytywnego kierunku swoim działaniom, a także nieustanne popełnianie i akceptowanie błędów.

Praktyczna improwizacja– do kogo skierowana jest ta książkaPraktyczna improwizacja ?

Po książkę na pewno sięgną osoby zainteresowane wystąpieniami publicznymi oraz stawiające na rozwój wewnętrzny. To pewne! Zachęcam jednak do uważnego przestudiowania książki Mącznika i Króla kolejne dwie grupy – czytelników walczących z problemem nieśmiałości oraz tych pragnących pozbyć się ze swoich konwersacji momentów, w których zapada krępująca cisza.

Michał Mącznik, Artur Król Praktyczna ­improwizacja, HELION, 2014

Książkę otrzymałem od Wydawnictwa Helion. Dziękuję bardzo!

Story Cubes – gra rozwijająca wyobraźnię

WAŻNE! Szukasz specjalistów, którzy przeprowadzą zajęcia ze Story Cubes? Koniecznie zadzwoń (502 413 496) lub napisz (kontakt@storytelab.pl)

Tematem wpisu będzie jedna z najciekawszych gier rozwijających wyobraźnię. Nazywa się Story Cubes. Być może słyszałeś o niej, bo zdobyła już uznanie wielu osób, niekoniecznie związanych ze światem gier, oraz kilka prestiżowych nagród.

Story Cubes – 9 kostek mega możliwości.

Story Cubes składa się jedynie z dziewięciu kostek. To właśnie one służą do budowania tytułowej historii. A jest co opowiadać. Na każdym z sześcianów wytłoczono 6 unikalnych ikonek, które to stanowią 54 niepowtarzalne fragmenty naszych opowieści.

Przejdźmy teraz do zasad. Są takie proste. Należy rzucić kosatkami, spojrzeć i poukładać w odpowiedniej dla siebie kolejności wylosowane obrazki, a następnie zacząć opowiadać historię. Na przykład, z pierwszych trzech obrazków, przedstawiających: domek , księżyc, rękę, możemy ułożyć historię:

Pewnej nocy (księżyc) siedziałem w domu (domek). Z nudów sięgnąłem (ręka) po… itd.[dalszy ciąg opowieści wyniknie z kolejnych sześciu obrazków].

Opowiadać można samemu lub z przyjaciółmi. Trzy najprostsze warianty wieloosobowego trybu gry to:

1) Każdy z graczy, podczas swojej tury, rzuca kostkami i opowiada historię.

2) Gracz1 rzuca kostkami i rozpoczyna opowiadanie historii, następnie Gracz2 rzuca i kontynuuje wątek itd.

3) Gracz1 zaczyna historię posługując się obrazkami z trzech kostek, następnie Gracz2 wybiera kolejne trzy obrazki, a Gracz3 zamyka opowieść.

Kości idealnie sprawdzają się w domu, podróży, spotkaniu z przyjaciółmi oraz jako przerywnik na szkoleniach. Rozbudzają wyobraźnię, wywołują wybuchy śmiechu oraz pozwalają miło spędzić czas z przyjaciółmi. Co więcej, mogą również urozmaicić naukę w szkole. W jaki sposób? Odpowiedź znajduje się W TYM MIEJSCU.

Story Cubes – dodatki

Story Cubes to również dodatki wprowadzające do naszych opowieści elementy świata baśni, dinosaurów, podróży, akcji oraz kryminalnych zagadek. Każdy z nich dodaje do kreatywnej zabawy nowe fragmenty historii.

Istnieje również możliwość zagrania w Story Cube w wirtualnej rzeczywistości. Wystarczy tylko posiadać telefon z Androidem lub któreś z urządzeń z logotypem jabłka. Aplikacje kosztują niewiele, a dają taką samą przyjemność jak gra fizycznymi sześcianami.

Nie żegnam się z tematem kostek z obrazkami. Bowiem, w kolejnym wpisie opowiem o wymyślonej przeze mnie zasadzie gry w Story Cubes.

Opublikowane zdjęcia pochodzą z serwisu storycubes.com

Uznałeś ten tekst za interesujący? Proszę `zalajkuj` go! Z góry dziękuję.

Live Your Dreams – recenzja

Sporządzając notatki z Live Your Dreams zaznaczyłem fragment, który uważam za najistotniejszy z całej książki. A to dlatego, że w 109 znakach oddaje to co zostało zapisane na 366 stronach. Brzmi on następująco:

Odniosłeś porażkę?
To nic.
Mieścisz się w normie.
Wiedz, że jutro możesz poprawić swój wynik i znaleźć się wyżej.
(s.126)

Od pierwszej strony Les Brown opowiada czytelnikom o tym jak „znalazł się wyżej”. Jest to historia z serii „od zera do bohatera”, jednak daleka od tej znanej z wyimaginowanych powieści. Bowiem, w rzeczywistości Les Brown z powieściowego kilkunastoletniego łobuziaka stał się dorosłym mężczyzną, posiadającym wiedzę i umiejętności niezbędne do pomocy innym. Niczym bohaterowie z kart Dickensa, Hugo, czy też Archera uwierzył, że jest w stanie spełnić swoje marzenia i osiągnąć sukces.

Opowieść wzbogaca o przykłady innych osób, najczęściej tych poznanych podczas swojej wędrówki do Sukcesu. One, tak samo jak autor książki, wielokrotnie potykały się, traciły nadzieję. Jednak potrafiły znaleźć rozwiązania, które pchnęły je w dalszą życiową podróż ku spełnieniu marzeń.

Snucie owych historii Brown wykorzystuje do tego, by nauczyć czytelników pozytywnego myślenia i uwierzenia w możliwość spełnienia pragnień. Stanowi to pierwszy plan książki. Jednak ważniejszy jest drugi poziom owych historii – wiele z nich to wskazówki jak krok po kroku zrealizować marzenia.

Do tego autor dorzuca własne podpowiedzi, wytyczne oraz ćwiczenia. Na ostatnich kartach Live Your Dreams sporządza „Plan działania”, zbiór poleceń do wykonania. Dzięki czemu czytanie książki przypomina wizytę w gabinecie coacha.

Treść książki Lesa Browna to nie tylko tematyka dotycząca rozwoju osobistego. To również opowieść o ubogich ludziach mieszkających w gettach w Miami, ścierających się ze sobą warstwach osób bogatych oraz biednych, a także duchach zmarłych – interweniujących w czasie niebezpieczeństw.

Lektura Live Your Dreams usatysfakcjonuje również osoby, które chcą zostać zawodowymi mówcami. Jednym z marzeń Browna było opanowanie umiejętności przemawiania. Spełnił je. Dziś jest znanym prelegentem, który przyciąga tłumy. To także jeden z najwybitniejszych członków klubu Toast Masters (pisałem o tym zrzeszeniu mówców kilka tygodni temu). W swojej książce wielokrotnie daje wskazówki, które na pewno zwiększą sprawność komunikacyjną czytelników.

Gorąco polecam, bo jest to jedna z najistotniejszych pozycji o podświadomości, rozwoju osobistym i zawodowym oraz budowie szczęśliwego życia.

Les Brown Live Your Dreams, Gliwice 2013, Złote Myśli

Zarabiaj tyle, ile jesteś wart – recenzja

Już niedługo w Polsce wystąpi Brian Tracy – moim zdaniem jedna z najciekawszych postaci, której wiedzę oraz sposób przekazania informacji bardzo cenię. Jego spostrzeżenia i porady z zakresu rozwoju osobistego uznaję za tak samo wartościowe, jak te przekazywane przez Randyego Gagea, Anthonego Robbinsa, czy Stephena Coveya.

Za co uwielbiam książki kanadyjskiego specjalisty od psychologii sukcesu?

Za to, że po przeczytaniu każdej moja motywacja do działania wzrasta kilkukrotnie. Rzadko kiedy spotykam teksty, które tak mocno rozpalają moją aktywność. Szczególnie podobały mi się: Potęga pewności siebie, Wędrówki z Gandalfem, Zjedz tę żabę oraz (od kilku tygodni, bo jest to nowość wydawnicza) Zarabiaj tyle, ile jesteś wart. I tej ostatniej poświęcam niniejszy wpis.

Adresatami publikacji Tracyego są osoby pragnące odmienić swoje życie zawodowe oraz osobiste. Autor udowadnia, że wymarzoną pracę może mieć każdy – podejrzewam, że niektórzy czytelnicy, po przeczytaniu powyższego zdania, pomyśleli: „Bzdura! W dzisiejszych czasach posiadanie wymarzonej pracy graniczy z cudem”. Gorąco zachęcam ich do przeczytania Zarabiaj tyle, ile jesteś wart.

Głównym zadaniem książki jest pokazanie, że wysokość zarobków nie zależy od wyboru zawodu lub firmy, ale od nas samych. To w naszych przekonaniach i wewnętrznym odbiorze świata tkwią „demony”, które zniechęcają nas do działania, podejmowania słusznych decyzji, a także stanowią źródło  porażek w życiu osobistym i zawodowym. O tym jak z nimi walczyć opowiada Zarabiaj tyle, ile jesteś wart.

W dwunastu rozdziałach Brian Tracy pokazuje jak rozpocząć walkę o swoje szczęście, satysfakcję z życia i pracy, a także wskazuje, na które zachowania i sposoby myślenia należy zwrócić szczególną uwagę. Robi to zwięźle, dyktując czytelnikom w jaki sposób mają stawiać małe i większe kroki na drodze do osiągnięcia pełnej satysfakcji.

To wyjątkowa pozycja o rozwoju osobistym. Z jednej strony znajdujemy w niej informacje znane z różnych książek i szkoleń dotyczących „ulepszania samego siebie”. Z drugiej, powiedzmy to sobie szczerze, mało który trener potrafi tak trafnie zebrać wiedzę, a następnie ją przekazać,  jak robi to Brian Tracy.

Komu polecam Zarabiaj tyle, ile jesteś wart? Na pewno wszystkim szukającym dobrej pracy, a także wspominanym osobom, które zaśmiały się  po przeczytaniu tytułu i oznajmiły, że to niemożliwe do wykonania. Jestem przekonany , że po zastosowaniu się do rad Tracyego szybko zmienią opinię i zaczną odnosić sukcesy zawodowe oraz osobiste.

Brian Tracy Zarabiaj tyle, ile jesteś wart, Gliwice 2014, Helion

Darmowy fragment

Myśl jak człowiek biznesu – recenzja

Piotr Surdel to autor książek dotyczących wąskiej tematyki – rynku Forex. Jeśli jesteś osobą, która chciałaby zarabiać na giełdzie walutowej, koniecznie zajrzyj na stronę Złotych Myśli (http://www.zlotemysli.pl/a/piotr-surdel.html). Znajdziesz tam pozycje pozwalające w bezpieczny sposób rozpocząć finansową przygodę.

Klikając w powyższy link odkryjesz, że Piotr Surdel jest też autorem książki, która nie wpasowuje się w tematykę handlu walutą. Opowiadającej o tym jak zmienić swoją wewnętrzną postawę, dotychczasowe przekonania i nawyki, by stać się osobą przedsiębiorczą, prowadzącą świadomie własną działalność gospodarczą.

Myśl jak człowiek biznesu, bo o niej mowa, polecam wszystkim przyszłym biznesmenom oraz obecnym przedsiębiorcom, szczególnie tym szczęściarzom płacącym wciąż niski ZUS (a więc stawiającym pierwsze kroki w biznesie). Dlaczego?

Bo jest to książka o tym czego nikt inny, w tak dosadny sposób, nie powiedział.  Założenie własnej działalności gospodarczej to sztuka i sposób myślenia. Sama rejestracja firmy oraz nadanie sobie roli przedsiębiorcy to o wiele za mało.

Biznes to stan umysłu – jak wskazuje w podtytule Surdel. Decydując się na otwarcie działalności należy przeanalizować czy jesteśmy przygotowani do takiej zmiany w naszym życiu, czy damy sobie radę. Jak to zrobić? Odpowiedź znajduje się na 224 kartach.

Myśl jak człowiek biznesu to również książka o coachingu, tym z prawdziwego zdarzenia. Bowiem Surdel jest wychowankiem samego Macieja Bennewicza. W swojej pracy wielokrotnie przytacza  ćwiczenia oraz fragmenty wiedzy, których nauczył się w firmie Norman Benett Group (dowodzi nią Bennewicz).

Powiem szczerze, uwielbiam publikacje przesycone ćwiczeniami, poradami dotyczącymi rozwoju osobistego. A taką jest właśnie omawiana. Godne polecania są fragmenty, w których Surdel przeprowadza Model Diltsa (ćwiczenie, które prowadzi nas od poziomów oczywistych do tych bardziej głębokich, skrywających nasze głębsze przekonania i motywacje), uczy jak planować zadania oraz pokazuje jak badać swój stan zaangażowania (Ćwiczenie FLOW).

Gorąco polecam!

Piotr Surdel Myśl jak człowiek biznesu, Gliwice, 2012, Złote Myśli


Mistrz sprzedaży – recenzja

Najlepszym świadectwem o wartości książki Arkadiusza Bednarskiego Mistrz Sprzedaży są opinie czytelników – znajdziesz je na oficjalnej stronie książki http://onepress.pl/ksiazki/mistrz-sprzedazy-wydanie-3-poszerzone-arkadiusz-bednarski,mistr3.htm. Odbiorcy opisują ją jako pozycję obowiązkową dla początkujących sprzedawców oraz tych z doświadczeniem, zawierającą najważniejszą wiedzę, czy też jako napisaną zrozumiałym językiem.

Zgadzam się z nimi, Mistrz sprzedaży to książka obowiązkowa dla każdego kto chce zająć się marketingiem, nawet tym wielopoziomowym (MLM). Tym zdaniem mógłbym zamknąć niniejszą recenzję.  Chciałbym jednak zwrócić uwagę na trzy rzeczy, o których nie przeczytasz w powyżej wspomnianych opiniach.

Pierwszą z nich jest aktualność. Arkadiusz Bednarski, od pierwszego wydania w 2009 roku, zdołał rozbudować Mistrza Sprzedaży już trzykrotnie. A to dlatego, że świat marketingu nieustannie się zmienia, a sam autor zyskuje coraz większą wiedzę oraz doświadczenie (rozpoczynając pracę miał już za sobą wieloletni staż jako sprzedawca). Taka aktualizacja poprawia relację w odbiorze treści. Sięgając po książkę wiedziałem, że znajdę w niej najświeższą wiedzę i doskonale opracowaną treść (sprawdzoną przez autora po raz trzeci). Pozwoliło mi to na zwiększenie komfortu czytania.

Drugim wyróżnikiem jest sposób postrzegania sprzedaży przez autora. Zamiast rozpoczynać treść Mistrza sprzedaży od standardowego pytania „jak sprzedawać?” i odpowiedzi na nie, pisarz zastanawia się „Dlaczego nie lubimy sprzedawać i aby nam sprzedawano, a uwielbiamy kupować?” oraz „Co wpływa na nasze decyzje o zakupie”. Dzięki temu zabiegowi czytelnik zaczyna rozumieć na jakich zasadach odbywa się komunikacja sprzedawca– klient, a także dowiaduje się, że o każdej sprzedaży decydują umiejętności wewnętrzne pierwszego z wymienionych i sposób postrzegania świata przez drugiego.

Trzecią rzeczą, która zwróciła moją uwagę jest zawartość nośnika CD. Taki dodatek do książki to strzał w dziesiątkę. Po przeczytaniu tekstu włożyłem płytę do komputera i przesłuchałem ją dwukrotnie. Byłem zachwycony. Następnego dnia potrzebowałem silnego źródła motywującego. Do ćwiczeń zmuszających mój mózg do pracy dołączyłem trzy nagrania. Doskonale sprawdziły się. Co jest nagrane na tej płycie? Rozmowy z ludźmi takimi jak Ty i ja, którzy odnieśli sukces w sprzedaży. Opowiadają o tym czym jest dla nich szeroko rozumiany marketing, dzielą się doświadczeniem oraz wskazują jak osiągnąć sukces.

Mistrz sprzedaży to znakomita książka. Czytając ją uporządkowałem swoją wiedzę, nabyłem nowe umiejętności, a także zmieniłem kilka przekonań – między innymi na temat marketingu wielopoziomowego oraz istnienia „trudnego klienta”. Dlatego polecam ją wszystkim przyszłym i obecnym sprzedawcom.

Arkadiusz Bednarski Mistrz Sprzedaży, Gliwice 2014, Helion

Praca dla absolwenta – recenzja

Jeżeli zaczynasz szukać pracy, zajrzyj do książki Anny Tabisz. Jeżeli szukasz pracy od kilku miesięcy, koniecznie przeczytaj ten poradnik. Jeżeli masz dosyć obecnej, nudnej, z wrednym szefem na czele roboty, Praca dla absolwenta jest napisana specjalnie z myślą o Tobie.

Książka Tabisz to majstersztyk wydawniczy, nie tyle wprowadzający czytelnika do świata kariery, co tłumaczący pewne zjawiska i prawa nim rządzące. Autorka wyjaśnia czym jest proces poszukiwania pracy, dlaczego nie jest nim wysyłanie tysiąca CV oraz listów motywacyjnych oraz jak przetrwać psychicznie proces rekrutacji.

Pamiętam, jak zaczynałem czytać Pracę dla absolwenta. Zastanawiałem się co to za książka, dlaczego Wydawnictwo Złote Myśli wypuszcza na rynek kolejną pozycję dla poszukujących pracy, skoro jest ich tak wiele. W połowie lektury, uzyskałem odpowiedzi na wszystkie dręczące moje myśli kwestie.

To pozycja, która pokazuje, że proces poszukiwania pracy nie polega na ciągłym wysyłaniu CV i umawianiu się na spotkania z rekruterami. Punktem startu jest poddanie analizie doświadczenia oraz swoich umiejętności, a także zmiana wewnętrznych przekonań. Jak to zrobić? Odpowiedź w Pracy dla absolwenta.

W książce najbardziej spodobał mi się dialog jaki Tabisz prowadzi z czytelnikiem. Na pierwszy rzut oka, uczestniczymy w wykładzie o tym jak krok po kroku zdobyć najcenniejsza nagrodę – dostać się na rozmowę z rekruterem i wyjść z niej z wygranym stanowiskiem. Jednak po pewnym czasie, można szybko poczuć, że rozmawiamy z dobrą przyjaciółką. Wielokrotnie łapałem się na tym, że w mojej głowie pojawiało się pytanie, a za chwilę odkrywałem odpowiedź w treści książki.

Do plusów również zaliczę wnikliwość autorki. Każde zagadnienie jest omówione szczegółowo, poparte przykładami. Dlatego nie dziwię się objętości książki.

Gorąco polecam wszystkim osobom szukającym pracy.

Anna Tabisz Praca dla absolwenta, Gliwice 2013, Złote Myśli

Sześć poziomów wpływu społecznego– recenzja

Jak bezpłatnie otrzymać od Motoroli dostęp do kodu źródłowego wykorzystanego w najnowszym modelu telefonu? Co zrobić by Klienci wybierali potrawy wegetariańskie zamiast mięsnych? Czy zwierzęta korzystają z zasad perswazji? Jak myślą i działają kibice drużyny futbolu? Między innymi na te pytania uzyska odpowiedź czytelnik Sześciu poziomów wpływu społecznego. Pozycja właśnie ukazała się na polskim rynku.

Ta książka jest niesamowita!

Jej bohaterem jest Robert Cialdini, światowej sławy psycholog społeczny, czołowy ekspert w dziedzinie wpływu i perswazji, autor publikacji Wywieranie wpływu na ludzi: teoria i praktyka, twórca sześciu zasad wywierania wpływu społecznego. Na pewno wielu czytelników tego bloga zna dobrze ową postać, bo jest ona autorytetem zarówno w świecie psychologii, jak też biznesu, przedsiębiorczości oraz ekonomii. Jego badania są wykorzystywane w naukach zajmujących się relacjami społecznymi oraz komunikacją interpersonalną.

Po 40 latach pracy na uczelni Arizona State University Robert Cialdini zakończył karierę akademicką. Jego wychowankowie postanowili uhonorować mistrza, publikując zbiór esejów odwołujących się do wiedzy  otrzymanej od mistrza. Jest nim właśnie Sześć poziomów wpływu społecznego. Nauka, praktyka i psychologia Roberta Cialdiniego.

W książce przedstawiono zarówno klasyczne, jak i nowatorskie przykłady badań opartych na pracach amerykańskiego naukowca. To książka nie tylko o  perswazji, zachowaniach społecznych, normach wyznaczających określone działanie jednostki bądź grupy. To również pozycja o tym, że nie tylko ludzie korzystają z zasad wpływania na siebie. Obecne są one również w świecie zwierząt – pozwalając na tworzenie wewnętrznych hierarchii, regulując życie społeczne, w tym też kwestie narodzin i śmierci.

Sześć poziomów wpływu społecznego jest jak całokształt badań Robert Cialdiniego. Nawet wymagający czytelnik znajdzie w niej temat, który go zafascynuje. Każdy z esejów jest napisany w tak rewelacyjny sposób, że wciąga odbiorcę już od pierwszej linijki.

Jeżeli miałbym wymienić trzy rozdziały, które wywarły na mnie największe wrażenie byłyby to:  Droga najmniejszego oporu (współautorem tekstu jest jeden z najsłynniejszych na świecie hakerów, który to opowiada w jaki sposób manipulował pracownikami Motoroli, aby ci przekazali mu poufne dane), Pławienie się w cudzej chwale i spełnianie próśb podobnych do nas osób (w tym rozdziale zachwycił mnie opis języka i zachowania kibiców po wygranym lub przegranym meczu ukochanej drużyny) oraz Egoizm czy altruizm? (esej jest próbą odpowiedzi na pytanie: co nami kieruje– egoistyczne potrzeby czy czysta chęć niesienia pomocy potrzebującym?)

Osób, które znają Wywieranie wpływu na ludzi: teoria i praktyka nie muszę namawiać do zakupu tej książki, bo na pewno już to zrobiły. Dlatego zwrócę się tylko do tych, którzy nazwisko Cialdini znają jedynie ze słyszenia oraz tych interesujących się zagadnieniami inżynierii społecznej, perswazji, bądź zachowań społecznych. Sześć poziomów wpływu społecznego to doskonała lektura, zawierająca wiedzę z mnóstwa książek i naukowych artykułów, skondensowaną na 238 stronach.

Douglas T. Kenrick, Noah J. Goldstein, Sanford L. Braver, Sześć poziomów wpływu społecznego. Nauka, praktyka i psychologia Roberta Cialdiniego, Gliwice 2014, Helion

Darmowy fragment

Halo? Sprzedaż!– recenzja

asienkiewiczhalosprzedazO tej książce usłyszałem z dwóch różnych źródeł. Pierwszym była koleżanka, która narzekała na styl uniemożliwiający pełne wciągniecie się w lekturę. Krótko mówiąc, publikacja nie przypadła do jej gustu. Drugim źródłem był jeden z uczestników mojego szkolenia, który pracował „na słuchawce”. Był odmiennego zdania, wskazując na to, że dzięki książce Aleksandra Sienkiewicza poprawił jakość sprzedaży.

Postanowiłem osobiście sprawdzić o czym jest Halo? Sprzedaż! i… doskonale rozumiem obu moich rozmówców.

Ta książka jest niesamowita! Jeżeli chcesz poprawić jakość swojej sprzedaży, nawiązywania kontaktów z drugą osobą (nieważne czy jest to cold calling, czy też już dobrze znasz swojego klienta), koniecznie kup książkę Aleksandra Sienkiewicza. Znajdziesz w niej mnóstwo informacji, które będziesz musiał tylko wprowadzić do swojej pracy. Naprawdę warto mieć ją w swoim tablecie, czytniku lub na tradycyjnej drewnianej półce.

Co mnie w niej urzekło? Wymienię trzy najważniejsze spostrzeżenia:

1) Podejście i przygotowanie się do pracy

To jak czujemy się wewnętrznie, w jakim stanie emocjonalnym oraz postawie fizycznej podnosimy słuchawkę, ma wpływ na jakość oraz efekt naszej rozmowy. Na klienta działają zarówno ton głosu, jak też postawa w jakiej siedzimy. Sienkiewicz poświęca temu początek książki, a także kilkukrotnie wraca w dalszych częściach.

2) Proces sprzedaży nigdy nie zaczyna się od podniesienia słuchawki, a zasada „Sprzedaj albo zgiń” jest kiepskim wyborem

Zgadzam się z opinią autora Halo? Sprzedaż!, iż w dzisiejszych czasach klient ma mnóstwo możliwości wyboru, często takich samych rozwiązań. Dlatego wynikiem naciskania na zakup może być odrzucenie. Stąd należy przygotować się do rozmowy, stając się doradcą klienta, który pomoże mu sprzedając produkt.

3) Każdy może być dobrym sprzedawcą

Pod warunkiem, że chce sprzedawać i utożsamia się z produktem. Resztę stanowią: przekonania, wiedza i praktyka.

Halo? Sprzedaż! jest książką, którą należy przeczytać spokojnie. Jeżeli rozłożysz lekturę na kilka dni, a do tego będziesz notował wskazówki otrzymane od Sienkiewicza, na pewno będziesz zadowolony z zakupu. W przypadku, czytania „za jednym podejściem”, możesz mieć obiekcje wobec treści.

Wszystko przez styl, który to nie odpowiadał mojej koleżance. Przyznam się, że też musiałem odkładać często książkę, by „ochłonąć”. Publikacja Sienkiewicza wypełniona jest zbyt dużą ilością szczegółów. Z jednej strony to dobrze, bo pozycja nabiera wartości w oczach czytelnika, ale z drugiej źle, bo trochę utrudnia odbiór.

Co więcej, czytając ją miałem wrażenie, że materiał najpierw został nagrany, a następnie wersję audio przepisano i zamieniono w treść książki. Możesz sprawdzić to sam zaglądając do fragmentu Halo? Sprzedaż! umieszczonego na końcu wpisu. Znajdziesz tam między innymi wyjaśnienie czym jest raport, rozpisane w sposób tak szczegółowy, że zajmuje sześć obszernych akapitów. Tendencję do rozciągania i szczegółowości zauważam również w przypadku podawania przykładu. Na stronie 9 fragmentu Sienkiewicz zapowiada, że za chwilę opowie historię. Niestety, aby ją przeczytać należy przebrnąć przez cztery strony – niby niewiele, ale zdążyłem zapomnieć przez ten czas czytania o obietnicy autora.

Skoro jesteśmy przy minusach, w oczy rzucił mi się jeden błąd. W Części 5 Sienkiewicz podaje przykład rozmowy klienta ze sprzedawcą. Ten drugi kończąc komunikat mówi:

(…)proszę dać mi dosłownie trzy minuty, a ja gwarantuję, że nie będzie pan żałował.

Jak pisałem w poprzednim wpisie: umysł ludzki nie rozumie zaprzeczeń – najpierw analizuje słowo poprzedzające negacje, a dopiero na końcu ją samą. Ma również problem z zapamiętaniem całego przekazu – zwraca większą uwagę na końcówkę rozbudowanego przekazu, niż na początek.

Na szczęście wie o tym również Aleksander Sienkiewicz. W ostatnim rozdziale przestrzega przed partykułą „nie” wplecioną w wypowiedź.

Mimo tych dwóch minusów, książka Sienkiewicza jest znakomitym poradnikiem. Halo? Sprzedaż!, jak już pisałem, jest pozycją obowiązkową dla każdego sprzedawcy. Gorąco polecam!

Aleksander Sienkiewicz Halo? Sprzedaż!, Gliwice 2013, Złote Myśli

Finansowy geniusz – recenzja

To byłby przeciętny poradnik. Niewielka objętość, mnóstwo odwołań do amerykańskich autorów książek o rozwoju osobistym i sukcesie, a do tego tematyka, o której powiedziano już tak wiele. Jednak wyszło inaczej. Po zakończeniu lektury powiedziałem sam do siebie – nareszcie ktoś napisał książkę zwracając szczególną uwagę na Polaków, którzy odnieśli sukces. Kupuję to!

Tak oto Daniel Wilczek koło Donalda Trumpa i Roberta Kiyosakiego umieszcza Mariusza Pudzianowskiego, Zygmunta Solarza, Kazimierza Wielkiego czy też Mieszka I. Przywołując każdą z tych postaci udowadnia, że Polacy też mają „swoich ludzi sukcesu”. Do tego posiadają oni o wiele bogatszą historię zwycięstw, niż bohaterowie amerykańskich opowieści. Wilczek pisze we Wstępie:

Przedstawiam zupełnie nowe oblicze tych zasad. Przede wszystkim nie odwołuję się tutaj do Thomasa Edisona, Abrahama Lincolna i innych amerykańskich bohaterów, których życiorysy są naciągane po to, by potwierdzić każdą teorię. Znalazłem naszych polskich bohaterów, ponieważ od budowania swojej świadomości narodowej zaczyna się cała siła, która w tobie tkwi. Bądźmy dumni, że jesteśmy Polakami.

Powołując się na przykłady „z naszego polskiego podwórka” oraz snując własne opowieści Wilczek stworzył książkę o zdobywaniu bogactwa. Nie jest to jedynie poradnik o gromadzeniu pieniędzy i wartości materialnych. One są dopiero na drugim lub trzecim miejscu. Najważniejsze, zdaniem autora, są: własny rozwój, szczęście, rodzina, relacje z drugim człowiekiem. Gdy je zdobędziemy, reszta pojawi się samoistnie. Podzielam ten pogląd.

Pozyskanie bogactw materialnych i niematerialnych wymaga wiele trudu, ale jest możliwe. Szczególnie jeśli ma się takiego przewodnika. Wilczek dokładnie objaśnia jak wykonywać poszczególne kroki na drodze prowadzącej na szczyt finansowego geniuszu oraz służy indywidualną pomocą. Kilkukrotnie zaznacza w książce, że czytelnicy zawsze mają możliwość zwrócenia się do niego po osobistą poradę. Bardzo imponujące podejście.

Teraz przyszedł czas na minus tej książki. Jest za krótka!  Po jej skończeniu żałowałem, że nie potrafię wolniej czytać. Każdy rozdział był dla mnie przyjemnością, dlatego wiem, że po Finansowego geniusza sięgnę jeszcze nie raz.

Daniel Wilczek Finansowy geniusz, Gliwice 2012, Złote Myśli

Darmowy fragment

Grywalizacja – recenzja

grywalMimo braku zgodności z kilkoma poglądami autora, uważam, że jest to jedna z najbardziej interesujących książek, które miałem zaszczyt przeczytać.

W siedmiu rozdziałach Paweł Tkaczyk opowiada o teorii gier, która jest wykorzystywana na każdym poziomie naszego życia. Czytelnik znajdzie tu zarówno opowieści o Worlds of Warcraft, darmowym ciastku dla wybranego klienta McDonald`s, zabawie motywującej do schudnięcia czy też wydajnej pracy, a także wskazówkę jak zamienić porządki domowe w świetną zabawę.

Życie to gra, taki wniosek pojawia się po zamknięciu kart przeczytanej książki. Co chwila uczestniczymy w rozgrywkach, których celem jest osiągnięcie pełni zadowolenia/szczęścia. Mało tego, czasami wydajemy mnóstwo pieniędzy, by uczestniczyć w grze. Co wygrywamy? Na pewno dobre samopoczucie, satysfakcję, a także możliwość rozwoju osobistego. Bowiem mechanizmy przenoszone z gier do naszego życia uczą: kontaktów społecznych, umiejętności miękkich (zachowanie, działanie, określony sposób myślenia), a także przystosowują nas do efektywniejszej pracy.

Jak wspomniałem, ta książka wywarła na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Myślę, że zachwycą się nią wszyscy czytelnicy, którym podobał Punkt przełomowy, o którym pisałem kilka miesięcy temu. Bardzo podobny język oraz forma przedstawiania treści.

Do lektury zapraszam szczególnie osoby, które uważają, że gry komputerowe są bezwartościowe i odpowiadają za całe powstałe na świecie zło oraz te, które myślą, że sięganie po grę (planszową lub elektroniczną) w wieku powyżej 20 roku życia jest „passe”. Jestem przekonany, że otrzymają one wystarczające uzasadnienie, iż tkwią w stereotypowym błędzie.

Paweł Tkaczyk Grywalizacja. Jak zastosować reguły gier w działaniach marketingowych, Gliwice 2012, OnePress

Armia Cesarza – recenzja

600x848Książka Daniela Wilczka powinna być lekturą obowiązkową w gimnazjum lub liceum. Jest napisana prostym językiem, współczynnik mglistości waha się pomiędzy 7,5 – 8,5 (o Gunning Fog Index przeczytasz tutaj) i zawiera wiedzę, której wykorzystanie prowadzi do nieuniknionego Sukcesu.

Skąd wiem, że informacje, które znajdziesz w Armii cesarza pozwalają osiągnąć zwycięstwo? Z własnych doświadczeń.

Autor, zajmujący się na co dzień zarządzaniem finansami oraz inwestowaniem, napisał książkę o emocjach w inwestowaniu i o sztuce ich poskramiania. Snując opowieść o bohaterze uczącym się sztuki dowództwa  pokazuje w jaki sposób inwestować i nie tracić pieniędzy. I trudno byłoby mi w to wszystko uwierzyć, gdybym nie posiadał doświadczeń oraz wiedzy, o której pisze Wilczek.

Bowiem takie same reguły oraz zachowania przyświecają mi gdy czegoś się uczę (niezależnie czy jest to jazda na rowerze, poznanie zasad gry planszowej, czy też nauka języka obcego). Tak samo muszę planować, myśleć w określony sposób, przygotowywać się do stoczenia walki. Jeżeli wykonam to starannie, zawsze osiągnę Sukces.

To nie jest książka, z której dorosły czytelnik wyniesie nowe dla siebie informacje. Wręcz przeciwnie, przeczyta tylko o tym co już dobrze zna. Dlaczego więc warto byś ją przeczytał?  Bowiem Armia cesarza pozwoli Ci usystematyzować zdobytą już wiedzę i wskazać, krok po kroku, jak przygotować się do przetrwania porażek, osiągnięcia sukcesu finansowego, biznesowego, osobistego, a także …

…poradzi jak zachować się gdy uzyskasz pierwsze satysfakcjonujące wyniki. Pozwoli to wielu osobom uniknąć przykrych sytuacji – osiągając sukces czujemy się bezpieczni, wyłączamy naszą czujność, gdy momentalnie coś staje nam na przeszkodzie, odbiera nam nagrodę, w zamian wrzucając nas w ubraniu pod przysłowiowy zimny prysznic. Po lekturze książki Daniela Wilczka będziemy przygotowani na lodowatą wodę – ubierając się zawczasu w strój kąpielowy lub mając pod ręką parasol.

Zapraszam do lektury,  jednocześnie informując, że w styczniu wrócę jeszcze do tego autora. Poświecę uwagę książce wspomnianej w Armii Cesarza – zatytułowanej Finansowy geniusz.

Daniel Wilczek Armia Cesarza, Gliwice 2012, Złote Myśli

Darmowy fragment Armii Cesarza

Buduj swoje życie odpowiedzialnie i zuchwale– recenzja

rowinskaUwaga! To nie jest książka dla każdego. Jeżeli jesteś osobą: silną, wiedzącą czego chce, przekonaną, że właśnie tkwi na samym szczycie góry Sukcesu, nie kupuj jej. Zmarnujesz tylko pieniądze!

Jeżeli jednak zdajesz sobie sprawę, że jeszcze musisz poświęcić wiele czasu i sił na pracę nad sobą, warto byś kupił książkę Kamili Rowińskiej. Zanim to zrobisz, przeczytaj jej fragment, który zamieszczam na końcu wpisu – jeżeli spodoba Ci się to, co autorka pisze o budowie wymarzonego życia, możesz śmiało zamawiać Buduj swoje życie odpowiedzialnie i zuchwale.

Tyle słowem wstępu, przejdźmy teraz do tego co znajdziesz w książce.

Tematem publikacji jest życie każdego z nas. Wszyscy mamy tendencję do zapadania się w coraz większą zaspę stereotypów, błędnych przekonań i nieuzasadnionych działań, każdego dnia stajemy się niewolnikami innych. Jednak w pewnym momencie zaczynamy odczuwać dyskomfort i zastanawiamy się nad sposobami ucieczki od dotychczasowego stylu życia. I tu przychodzi na pomoc książka Kamili Rowińskiej, coacha i osoby, której udało się wyjść obronną ręką z naprawdę groźnych życiowych sytuacji.

Publikację przeczytałem dwa razy. Wiem, że jeszcze do niej zajrzę. Dlaczego? Bo czytając ją można poczuć klimat prawdziwego spotkania z coachem. Co więcej, za każdym razem, gdy przechodziłem z rozdziału do rozdziału lub wykonywałem ćwiczenia, czułem jak autorka kiwa głową ze zrozumieniem. Naprawdę dziwne uczucie.

Buduj swoje życie odpowiedzialnie i zuchwale to coś więcej niż poradnik. Kamila Rowińska przekazuje wiedzę, którą nabyła dzięki traumatycznym przejściom w życiu osobistym, ciężkiej pracy, uczestnictwu w szkoleniach. Robi to w taki sposób, że nie sposób oderwać oczu od kartki/ czytnika.

A do tego te ćwiczenia! To co znajdziesz w bezpłatnym fragmencie, jest tylko maleńką próbką tego co odkryjesz w książce. Krótko mówiąc, kupując publikację musisz być przygotowany na aktywizację i nieustanne działania, które wykonasz podczas lektury. Nie będziesz jednak sam! W jednym z najważniejszych ćwiczeń Kamila Rowińska prosi czytelników o raport zwrotny – złożenie meldunku, mówiąc żartobliwie, dosłownie jak w wojsku.

Na uwagę zasługuje również jeszcze jeden element zawartości książki. Wraz z „teorią” i ćwiczeniami, dostajemy również opinie innych osób korzystających z wiedzy trenerki, a także gościnne wypowiedzi Michała Kułakowskiego (coacha) oraz Anny Wilczyńskiej (psychologa). Czemu o tym piszę? Bo rzadko spotyka się książki, w których autor dopuszcza do głosu inne osoby (są to obszerne fragmenty, podpisane imieniem i nazwiskiem gościa).

Już za kilka dni do naszych domów zapuka Mikołaj. Mam nadzieję, że czytelnicy tego bloga znajdą w jego worku książkę Kamili. Naprawdę warto ją przeczytać.

Kamila Rowińska Buduj swoje życie odpowiedzialnie i zuchwale, Gliwice 2013, Złote Myśli

Jak wygrywać konkursy fotograficzne z atrakcyjnymi nagrodami?

Konkurs jest jedną z najpopularniejszych i najłatwiejszych do zastosowania form grywalizacji (eksperci wyjaśniają ten termin jako przeniesienie mechanizmów znanych z gier do życia publicznego). Nic dziwnego, że tak często spotykamy ją na internetowych stronach i portalach społecznościowych. Odbiorcy kochają walczyć o atrakcyjne nagrody, a jeszcze bardziej je wygrywać.

Jednak jak przygotować pracę, która rozłoży na łopatki konkurencję? O tym w dzisiejszym wpisie. Przyjrzymy się elementom zapewniającym zwycięstwo w konkursach polegających na sfotografowaniu się z produktem organizatora.

nutellaPrzykładem może być trwający konkurs „Pstryknij śniadanie na dzień dobry”, związany z produktem Nutella. Organizatorem jest Brand Place Sp. z o.o., a fundatorem nagród Ferrero Polska Sp. z o.o.

Uważam, że temat konkursu nie wyróżnia się kreatywnością– zadaniem uczestników jest sfotografowanie rodzinnego śniadania razem z Nutellą. Na szczęście Ci mają bujną wyobraźnię i to co pokazują jest naprawdę godne uwagi. Na przykład: przebierają się za słoik Nutelli, malują kremem litery na twarzy oraz pieczywie, czy też piszą wiersze. Swoją pomysłowością jak magnes przyciągają oko odbiorcy.

Jednak sam pomysł nie wystarczy. Dlatego zwróciłem się do ekspertów od zdjęć, wnętrz oraz stylizacji i dobrego wyglądu z pytaniem: na co należy zwrócić uwagę wykonując zdjęcie do amatorskiego konkursu fotograficznego, takiego jak ten Nutelli?

–Moim zdaniem zawsze warto dbać o siebie bez względu na to, czy jest to reklama czy strój dzienny, bo ubrania wiele mówią o nas samych– mówi Justyna Krawczyk, style coach z jakbycszczesliwakobieta.pl.Ubranie zawsze powinno być czyste, uprasowane i nie zniszczone. To taka „oczywistość”, a jednak dla wielu nowość.

Ekspertka od wizerunku podkreśla, że to co zakładamy na siebie powinno dobrze na nas działać, czyli poprawiać nastrój, podnosić samoocenę. Ważne jest dobrze dobrane do sylwetki ubranie, aby ją podkreślić. Jak zrobić to tak, by wyglądać świetnie nie tylko na zdjęciach? Wystarczy zajrzeć na stronę http://www.jakbycszczesliwakobieta.pl/sylwetki-wedlug-autorkiego-programu-jbsk/, gdzie znajduje się autorski program Osobistej Stylistki.

–Na następnej pozycji jest kolor– przyznaje z uśmiechem Justyna Krawczyk.– Dzięki niemu możemy dodać sobie odwagi, podkreślić oraz wydobyć urodę, nadać cerze blasku a oczom wyrazistości. Jednak musimy przy tym uważać, bo źle dobrany może nas przyćmić i sprawić, że będziemy wyglądać na zmęczonych czy nawet chorych.

Istotna jest też biżuteria oraz inne dodatki. Zdaniem Osobistej Stylistki to świetny sposób na nadanie stylizacji charakteru oraz wyrazistości. Do wyboru mamy mocne lub subtelne ozdoby. Jednak najlepszym dodatkiem jest uśmiech, który to rozświetli naszą osobowość na zdjęciu. Jest bezcenny i koniecznie należy o nim pamiętać.

Podobnego zdania jest Joanna Glogaza, jedna z czołowych polskich blogerek, publikująca na styledigger.com– stronie o rozsądnej, etycznej modzie, podróżach oraz stylu życia slow. Jej zdaniem to co mamy na sobie pozując do zdjęcia wpływa na jego odbiór, w takim samym stopniu jak ładne tło czy też estetyczne ułożenie przedmiotów. Zwraca uwagę na to, że pozowanie do fotografii w wymiętym dresie jest adekwatne do sytuacji, w której, w tle, mielibyśmy za sobą nieumyte gary i niewyniesione worki ze śmieciami. Jakże trafne porównanie!

Zawsze dobrze sprawdzają się wyraziste, czyste kolory, unikałabym drobnych wzorów, które mogą się zlewać – tłumaczy blogerka, podkreślając iż warto spotkanie z obiektywem poprzedzić krótką wizytą przed lustrem (pomoże to nam zdecydować w czym wyglądamy najbardziej korzystnie i wyraziście ). – Dokonując wyboru należy zadbać, by ubranie pasowało klimatem do charakteru zdjęcia. Do romantycznej scenerii nie pasują neony, a sielski obrazek gryzie się z zapięta pod szyję białą koszulą i krawatem.

A co z wnętrzem, w którym się fotografują uczestnicy konkursu? Lepiej zrobić je w kuchni, przedpokoju czy salonie? A może w innym miejscu? Z tymi pytaniami zgłosiłem się do białostockiej firmy 3FORM (http://trzyform.pl)– ekspertów od wnętrz.

Uczestnicy biorący udział w tego typu konkursach powinni się zastanowić przede wszystkim nad tym, co danym zdjęciem chcą przekazać odbiorcy. Przytoczę słowa Kartezjusza „Kto chce jednym spojrzeniem ująć wiele równocześnie przedmiotów, ten żadnego z nich nie widzi wyraźnie.”– mówi Marzena Czajkowska z 3FORM.– Dlatego też powinniśmy podjąć decyzję o tym co lub kto będzie „głównym bohaterem” naszego zdjęcia. Aspekty techniczne takie jak sprzęt, otoczenie czy światło schodzą na drugi plan.

Ekspertka podkreśla, że warto zwrócić uwagę na kolory jako element oddziałujący na naszą podświadomość, nastrój oraz emocje. Jej zdaniem używając jasnych barw wywołamy emocje pozytywne – radość, optymizm, satysfakcję. A co z ciemnymi?

Barwy ciemne najczęściej kojarzą się nam ze smutkiem, ale mają one jeszcze jedno zastosowanie. Umiejętnie wykorzystując je możemy osiągnąć na fotografii sferę tajemniczości.

Zdaniem przedstawicielki 3FORM, zdjęcia „domowe zdjęcie ze śniadania” mogą odznaczać się wyjątkowością. Wystarczy tylko, że osoba fotografująca ma dobry pomysł i potrafi odnaleźć się w sytuacji– w taki sposób, aby chwila, którą zamkniemy na zdjęciu długo pozostała w pamięci odbiorcy.

Fotografią (głównie produktową dla e-commerce) zajmuje się mój czwarty rozmówca, Piotr Cierebiej z www.packshotstudio.com.pl. Według niego osoby startujące w konkursach polegających na przesłaniu swojego zdjęcia powinny zwrócić uwagę na ciekawe otoczenie i światło. Ostatnie z wymienionych jest najważniejszym elementem fotografii.

Odnosząc się do tego typu konkursów dla amatorów, proponowałbym robić zdjęcia w jasnych miejscach, przy naturalnym słonecznym oświetleniu, bez żadnych fleszy, żarówek czy innych świecidełek zasilanych prądem¬ – mówi żartobliwie Piotr Cierebiej– Jest to najprostsze i „najbezpieczniejsze” rozwiązanie, ale zarazem zapewniające bardzo dobre efekty.

Rozmówca podkreśla, że wybór otoczenia zależy tylko od naszych upodobań, wyobraźni oraz charakteru konkursu. Każde miejsce może być interesujące (zarówno wnętrza, jak i plener), jeśli mamy dobry pomysł na zdjęcie. A ten znacznie łatwiej rodzi się gdy podczas fotografowania towarzyszą nam dobry humor, naturalność, pozytywne emocje czy też zwariowana ekipa.

Na pytanie: Co należy zrobić by „domowe zdjęcie ze śniadania” zatrzymywało oko odbiorcy? ¬-oprócz elementów wymienionych wcześniej, fotograf wskazuje także na harmonię kolorów fotografowanej postaci i otoczenia

–Wszystko musi ładnie ze sobą współgrać. No i fajnie żeby zdjęcia były ostre.

Uznałeś ten tekst za interesujący? Proszę `zalajkuj` go! Z góry dziękuję.

Muzyka pobudzająca kreatywność

Tydzień temu uczestniczyłem w spotkaniu białostockiego klubu Toastmasters (gorąco polecam uczestnictwo w cotygodniowych zebraniach – zwłaszcza osobom pragnącym pokonać strach przed wystąpieniami publicznymi). Jednym z jego elementów były przemówienia improwizowane – czyli wybrana osoba wygłaszała kilkuminutową mowę na usłyszany przed chwilą temat. Zainteresowała mnie wypowiedź jednego z uczestników, który opowiadał co by zrobił wiedząc, że nastąpi koniec świata.

Jednym z priorytetów na jego improwizowanej liście było zrozumienie muzycznego gatunku dubstep. Określił je mianem różnych dziwnych dźwięków, które tworzą jeden wielki hałas. Opowiadał o tym w tak zabawny sposób, że na ustach każdego słuchacza malował się uśmiech. Natomiast ja, śmiejąc się razem z innymi, zastanawiałem się dlaczego jeszcze nie opublikowałem postu, który miałem w tablecie, o muzyce wspomagającej kreatywność.

Po powrocie do domu zabrałem się za czytanie wpisu i nanoszenie poprawek. Jego motywem przewodnim była sytuacja, która spotkała mnie w czerwcu. Zmieniłem to–  pozostawiając najważniejsze wątki, a historię przeniosłem na koniec wpisu.

Pytanie, co ma wspólnego dubstep z muzyką wspomagającą kreatywność? To, że może również pobudzać do pracy.

Nie jestem miłośnikiem tego gatunku muzycznego, ale moi znajomi go ubóstwiają. Rozmowy z nimi oraz obserwacja szeroko rozumianej kultury pozwalają mi ocenić dubstep jako gatunek, który wspomaga dzieła artystów. W jaki sposób? Na przykład, sięgają po niego twórcy filmów.

Tak samo działają inne gatunki muzyczne- disco, dance, techno, rock itp. Wszystko zależy od upodobań słuchacza oraz jego działań. Na pewno doświadczyłeś tego, że lepiej pracujesz słuchając jednego rodzaju muzyki, a do ćwiczeń na siłowni przygotowujesz odmienny zestaw piosenek.

Osobiście wolę do pracy spokojniejsze gatunki muzyki. Gdy potrzebuję osiągnąć najwyższy poziom skupienia lub maksymalną efektywność unikam stacji radiowych, gdzie piosenki są przerywane komentarzem, serwisami reklamowymi lub informacyjnymi.

Korzystam wtedy z zawartości YouTube lub tematycznych internetowych kanałów radiowych. Jak szukam muzyki?

W przypadku pierwszego źródła, wpisuję w wyszukiwarkę serwisu frazę `creative music` i szukam utworów nie zawierających słów, tylko samą melodię. Doskonale sprawdzają się również dźwięki oznaczone jako `lounge music` oraz `chill out`, `muzyka relaksacyjna` oraz niektóre utwory spod znaku muzyki poważnej.

Miedzy innymi lubię pracować przy tych czterech utworach:

Polecam również ten zestaw (doskonale sprawdza się w pracy późnym wieczorem):

Natomiast gotowe kanały radiowe, z których korzystam to: Muzyka Klasyczna z http://www.rmfon.pl/ oraz propozycje użytkowników strony tuba.fm.

Na koniec wpisu chciałbym poruszyć jeszcze jeden problem, który  wiąże się  z muzyką pobudzającą naszą kreatywność. Otóż na prowadzonych przeze mnie szkoleniach pięć razy pojawiły się pytania o słuchanie muzyki podczas pracy, gdy jesteśmy zatrudnieni na etacie. Ostatnio z takim zapytaniem spotkałem się w czerwcu. Brzmiało ono tak:

Jakub, co zrobiłbyś gdyby szef zakazał używania radia z obawy przed ZAIKSem?

Odpowiedź jest prosta. W dobie Internetu można mieć darmową muzykę również w firmie. Wystarczy tylko zajrzeć na stronę radio.wolnemedia.net i wybrać Program 2. Tam właśnie znajduje się muzyka przeznaczona do puszczania w celach komercyjnych.

Uznałeś ten tekst za interesujący? Proszę `zalajkuj` go! Z góry dziękuję.

Dlaczego jesteś głupi, chory i biedny oraz jak stać się mądrym, zdrowym i bogatym – recenzja

600x848Dlaczego jesteś głupi, chory i biedny oraz jak stać się mądrym, zdrowym i bogatym – gdy przeczytałem po raz pierwszy ten tytuł pomyślałem: Kto wymyślił ten tytuł? Przecież on łamie podstawowe zasady copywritingu i nazewnictwa.

Co się okazało, wszelkie normy narusza też zawartość tej publikacji. Już na samym początku autor ostrzega, że książka zawiera treści oraz język przeznaczone dla osób pełnoletnich. Przyznaję, niektórzy czytelnicy mogą poczuć się urażeni tym co znajdą w książce Randyego Gagea.

Co takiego kontrowersyjnego jest w tej treści? Na pewno przekonania autora. Jako wielki przeciwnik instytucji narzucających poglądy, manipulujących nieświadomymi umysłami, sprzeciwia się działaniom rządów, instytucji religijnych oraz światu mediów i rozrywki. Atakuje również osoby wierzące (w Boga, stereotypową drogę do bogactwa, zasadę poświęcenia się na rzecz potrzebujących osób) w sposób narzucony przez innych ludzi. Tu należy podkreślić, że Randy Gage jest osobą głęboko wierzącą (praktykującą) i wspiera finansowo potrzebujących. Robi to jednak w sposób świadomy, bez poddania się regułom i utartym zasadom.

Dlaczego jesteś głupi, chory i biedny to książka skierowana do wszystkich osób, które chcą zmienić swoje dotychczasowe życie. Gage skupia się zarówno na zdrowiu psychicznym (to co czytamy, oglądamy wpływa na nasze życie), fizycznym (to co jemy wpływa na to jacy jesteśmy). Pokazuje jak zdobyć szczęście w życiu osobistym, zyskać niezależność finansową, a także jak czerpać garściami przyjemności z życia, będąc przy okazji pomocnym dla osób potrzebujących.

Chwila, możesz wykrzyknąć, ale przecież o tym jest książka Gagea, którą recenzowałeś tydzień temu!

Zgadzam się. W Ryzykownie znaczy dziś bezpiecznie znajdziemy te same tematy, ale omówione pod kątem, nazwijmy to skrótem, „jak przetrwać w nadchodzącej przyszłości”. Natomiast Dlaczego jesteś głupi, chory i biedny oraz jak stać się mądrym, zdrowym i bogatym jest poradnikiem, jak wyrwać się z macek narzuconych poglądów, odzyskać równowagę psychiczną, fizyczną oraz finansową. A to ogromna różnica!

Na koniec chciałbym podzielić się z Tobą trzema rzeczami, na które warto zwrócić uwagę czytając poradnik Gagea:

Świat mediów i rozrywka niszczą nas celowo.
O tym, że to czytamy, słuchamy i oglądamy wpływa na nas samych wiedziałem od dawna. Doświadczam tego na własnej skórze – po zagraniu w grę planszową Talisman (napiszę o niej w przyszłości) mam umysł pobudzony do kreatywnego myślenia, po przeczytaniu dobrej książki odczuwam zadowolenie, a po wysłuchaniu radiowego serwisu informacyjnego odczuwam niepokój.

Gage zwraca jednak uwagę, że wiele materiałów, którymi zachwyca się opinia publiczna, jest nafaszerowanych informacjami, które dosłownie niszczą osobowość człowieka od wewnątrz. A do tego ich twórcy robią to celowo i zarabiają przy tym niezłą sumę pieniędzy. To więcej niż zasada stosowana przez prasę– lepiej sprzedają się złe wiadomości. Autor Dlaczego jesteś głupi, chory i biedny udowadnia, że to co oglądamy i czytamy czyni nas biednymi. A to za sprawą stereotypowego myślenia – dobrzy bohaterowie zawsze są ubodzy, a źli posiadają bogactwa. Oglądając Spidermana lub Titanica wpuszczamy i zaszczepiamy w sobie wirusa myślowego (mema), że zdobywając bogactwo tracimy na wartości człowieczeństwa.

Podobnie jest z informacjami, które czytamy w prasie, oglądamy w telewizji lub wyszukujemy w sieci. Gage przyznaje, że od kilku lat czyta tylko informacje sportowe i komiksy z Dilbertem. Omija to co serwują mu media, bo jest to strasznie niebezpieczna dawka negatywnych emocji. Dlaczego i w jaki sposób zacząć się bronić? O tym więcej w książce.

Syndrom ofiary to naprawdę przeszkadza w rozwoju.
To, że nie masz pracy, masz długi oraz co chwila znajdujesz się w tarapatach, według Gagea, to nie jest wina innych ludzi czy też kara wymierzona przez Boga. Każdy bowiem ma prawo do szczęścia. Niepowodzenia to wina nas samych, wierzących w wirusowe zasady, o których dowiedzieliśmy od innych osób, którym nie powiódł się biznes, instytucji kontrolujących nasze życie.

(ZAWSZE) opłaca się inwestować swoje dobra.
Dzielenie się tym co się ma (uśmiech do nieznajomej osoby, podzielenie się pieniędzmi, inwestycja w kogoś lub w coś) to się opłaca! Bowiem, w życiu działa prawo dźwigni – to co oddajemy zawsze wraca (zwielokrotnione!), czyniąc nas bogatszymi. Gage w bardzo umiejętny sposób pokazuje jak owo prawo działa, a także daje precyzyjne wskazówki, jak wykorzystać je w naszym życiu.

Gorąco zapraszam do lektury.

Randy Gage Dlaczego jesteś głupi, chory i biedny oraz jak stać się mądrym, zdrowym i bogatym, Gliwice 2013, Złote Myśli