Miesięczne archiwum: Maj 2016

Śmierć i Story Cubes

story cubes & deathWAŻNE! Szukasz specjalistów, którzy przeprowadzą zajęcia ze Story Cubes? Koniecznie zadzwoń (502 413 496) lub napisz (kontakt@storytelab.pl)

Jedna z placówek wychowawczych w Polsce. Spora grupa uczniów szkoły podstawowej siedzi w kręgu razem z nimi piątka nauczycieli. Wchodzi szósta dorosła osoba . Wyjmuję kostki, szybko tłumaczę zasady, zaczynamy grę. W trakcie zabawy ze Story Cubes orientuję się, że jest coś nie tak z dwiema dziewczynkami.

Opowieści, które straszą małe dzieci – kości Story Cubes

Snute opowieści wypełnili pozytywni bohaterowie, ale też pojawiały się czarne charaktery i makabryczne zdarzenia, czasami siał się trup. Tu należy podkreślić, że wykonywane ćwiczenie wiązało się z kreatywnym myśleniem – uczestnicy wprowadzali do opowieści własne fragmenty współtworzące całość. Stąd opisy rodem z powieści Stephena Kinga pojawiały się bo taka była koncepcja autora.

Elementy strachu wprowadzały dzieci, najczęściej chłopcy, ale też szósty dorosły. Nie rozumiem dlaczego, to robił. Jako opiekun grupy małych dzieci, na pewno nie mówiłbym o krasnoludkach więżących i zabijających królewnę itp. Jako przeciwnik tego typu opowieści, szybko je moderowałem, jednak nie do końca skutecznie.

Bowiem, kończąc zajęcia ze Story Cubes uzyskałem informacje zwrotne, że zabawa nie przypadła do gustu. Wspomniane dwie dziewczynki, na początku– z powodu obecności grupy– nie chciały odpowiedzieć dlaczego nie podobały im się kostki. Jednak po chwili uzyskałem odpowiedź – bo opowieści były straszne.

Jak opowiadać o śmierci? – kości Story Cubes

Opisując powyższą historię, nie miałem na myśli odradzania układania przerażających historii. Wręcz przeciwnie – posiadam nawet dodatek Strachy, który króluje na moich autorskich zajęciach  Projektowanie gier planszowych i karcianych (Dzieci go bardzo lubią, stawiając na równi z Bajkami oraz Galaktyką). Opowiadać o śmierci, strachu, źle można, ale zachowując rozwagę i z rozsądkiem.

Horror na pewno będzie kłopotliwy w dużej grupie kilkulatków. Trudno ocenić jak zachowają się jednostki. Jednak świetnie sprawdza się w małej 4-5 osobowej – nawet jeśli należą do niej dziecko bardzo odważne i kreatywne oraz dziecko nieśmiałe, bardzo emocjonalne i przeżywające każde podjęte działanie. Należy tylko moderować, wyjaśniać, wprowadzać elementy komizmu oraz reagować gdy poszczególne jednostki mogą zacząć się bać.

Odnośnie liczniejszych grup, warto wprowadzić na spotkaniach czarnych charakter lub zagrożenie, by móc pokazać walkę dobra ze złem lub zmotywować do dyskusji na tematy trudne.

Chcesz poczytać więcej artykułów o Story Cubes? Kliknij w TEN LINK.

Rekiny biznesu w mediach – sztuka tworzenia profilu publicznego

Medialne lwy dla rekinów biznesu czytałem z ogromnym zafascynowaniem. Nadal nie zmieniam opinii – opublikowanej tutaj – ta książka to obowiązkowy „must have”. A jak jest z drugą częścią pod tytułem Rekiny biznesu w mediach?

Po rozmowie z Henryką Bochniarz odłożyłem książkę na dwa tygodnie

rekiny-okladka(1)Zaczęło się niewinnie. Chwyciłem Rekiny biznesu w mediach i z przyjemnością zanurzyłem się w pierwszym rozdziale Humanistyka w wizerunku. Z przyjemnością, bo Aleksandra Ślifirska potrafi znakomicie pisać. Jednak czytelnicze niebo trwało tylko chwilę. Potem nastąpiły rozdziały, w których autorka zaczęła uzyskiwać odpowiedzi na zadane przez siebie pytania. I trafił mnie szlag.

Rozpocząłem od wywiadu z Rafałem Brzoską, by przekonać się co ma do powiedzenia osoba stojąca na czele InPost, firmy która, a to dla mnie, a to dla kogoś z rodziny lub bliskich, co jakiś czas „wytnie numer z przesyłką”. Zapewne rozmówca Aleksandry Ślifirskiej jest kreatywną postacią i potrafi zadbać o swój PR, ale kilka tez wypowiedzianych w Rekinach Biznesu nie ma pokrycia w działaniach jego  pracowników. Ogólnie rozmowę określę jako średnią, ale nie tak bardzo kiepską, jak ta z Henryką Bochniarz. Po jej lekturze odłożyłem książkę na dwa tygodnie.

Na szczęście wróciłem do niej. Opłacało się.

Rekiny biznesu w mediach – wiem, że ponownie przeczytam tę książkę

Ślifirska w swojej publikacji zamieściła rozmowy z takimi jak Piotr Voelkel, dr Irena Eris, Jacek Santorski, czy Rafał Bauer. I to są dopiero rozmowy z tytułowymi rekinami. Wiedza, którą przekazują, w sposób łatwy i przyjemny, na 100% przyda się każdemu, kto zajmuje się PR i komunikacją. Jest i humor i ostrzeżenia w jaki sposób tworzyć profil publiczny.

Bardzo się cieszę, że nie porzuciłem lektury.

Najbardziej przypadł mi do gustu rozdział Piękno. W nim to dr Irena Eris opowiada nie tylko jak tworzy własny obraz lidera biznesu, ale szczerze wypowiada się o działaniach z zakresu PR firmy i budowaniu marki. W sumie, dla tego fragmentu publikacji, warto ją zakupić… no, i dla pewnego cytatu.

Na tym blogu, gościły recenzje książek, których autorzy piszą i szkolą z tematów „jak być bogatym” oraz „jak zrobić biznes”. Lubię je czytać, bo wielu znajduję  źródło cennych informacji, które przekształcam i wprowadzam do swoich działań. Jednak podzielam pogląd dr Ireny Eris, że publikacje mogą stanowić źródło kłopotu – szczególnie dla młodych lwiątek i rekinków biznesu.

Sukces osiąga się nieustannie próbując, znaleźć różne rozwiązania, w tym te niestandardowe. Czytając książki „Jak być bogatym?”, „Jak zrobić biznes” zawężamy swoje myślenie. W każdej dziedzinie, w której się działa i która sprawia przyjemność, potrzebny jest jeszcze szósty zmysł, talent, wyczucie, czyli to, co nas prowadzi i sprawia, że chce się nam dalej działać. dr Irena Eris

Ma rację, nieprawdaż?

Rozdział zamykający publikację dotyczy projektowania profilu publicznego. Jest on esencją umiejętności autorki. Z jednej strony to podsumowanie, z drugiej materiał zmuszający do odpowiedzi na pytania, bardzo konkretne pytania. Myślę, że czytelnik, który przyłoży się do wnikliwej lektury oraz udzieli szczerych odpowiedzi, ma szansę stworzyć rewelacyjny profil publiczny.

Ocena Rekiny biznesu w mediach – sztuka tworzenia profilu publicznego

Gdyby nie wspominane pierwsze rozmowy oceniłbym tę książkę, tak samo jak Medialne lwy. W zaistniałej sytuacji, mimo, że będę korzystał z książki w przyszłości, wystawiam tylko:

Ocena: 7/10

Aleksandra Ślifirska, Ocena Rekiny biznesu w mediach – sztuka tworzenia profilu publicznego, PWN, 2016

Książkę otrzymałem od Wydawnictwa PWN. Dziękuję!